Connect with us

Fılm Nieuws

International Retro Review: FLODDER – The Last Movie Outpost

International Retro Review: FLODDER – The Last Movie Outpost

Je zou niet geloven hoe internationaal Last Movie Outpost is. Natuurlijk hoor je onze transatlantische mijmeringen in de Livestream, maar we zijn breder dan de VS en het VK. Als je naar onze gegevens kijkt, zijn we verrassend groot in Nigeria. Vietnamees ook. Dus “xin chào” en “sannu” voor onze internationale lezers. Van Nieuw-Zeeland, via Singapore, India en door het Midden-Oosten, van Tripoli tot Kaapstad, over Europa, helemaal naar Hawaï, inclusief de vier mensen die regelmatig onze bescheiden website in Vanuatu bekijken, we hopen dat je geniet van onze gemeenschap .

Het is een grote, wijde wereld en veel van die wereld heeft zijn eigen bioscoop. Om jullie wat van deze internationale smaak te geven, hebben we een bijdrage van jullie, onze gemeenschap van geliefde Buitenposters, de laatste verstandige mensen op de planeet. We vinden het leuk om een ​​bijdrage te leveren en als je iets met ons wilt delen over de wereld van films, streaming en entertainment, geef ons dan een seintje op [email protected].

Leopardo heeft ons een bericht gestuurd vanuit Nederland. Laten we Nigel Powers eens vragen over de Nederlanders.

OK… Verder gaan… Hier is Leopardo en blijkbaar is hij gekomen om ons het voordeel van wat cultuur te geven.

Flodder AKA Welfare Party

Hoi! Mijn naam is Leopardo, en vandaag wil ik jullie wat cultuur brengen. Zoals we allemaal weten, produceert en is Hollywood altijd bezig geweest met het produceren van generieke, overgebudgetteerde, op de agenda gebaseerde tarieven die gericht zijn op de kleinste gemene deler, namelijk ongeveer 90% van de Amerikaanse bevolking.

Hebben films je tot onbeschaafde varkens gemaakt, of maken onbeschaafde varkens gewoon waardeloze films? Er is een manier om erachter te komen, en zoals het is voor de meeste problemen in de wereld, ligt de oplossing in Europa.

Europa heeft cultuur. Altijd gehad. Het is overal. Je zou dit weten als je ooit een voet buiten je eigen land zou zetten. Of als je meer van onze films wilt kijken! Dus hier is mijn oplossing om wat cultuur in jullie te krijgen. Ik ga een film recenseren uit mijn eigen nek van het bos, Nederland.

Hopelijk zal deze recensie je interesseren, je rent naar de dichtstbijzijnde kringloopwinkel om een ​​regiovrije dvd-speler te krijgen en begint met het importeren van tweedehands schijven. Je weet dat je dit nodig hebt.

Flodder

De film die ik ga reviewen is Flodderook gekend als Welzijnsfeest (Engelstalige versie) of Eine Familie Zum Knutschen (Duitsland). Het is een komedie uit 1986 geregisseerd door Dick Maas.

De slogan op de poster luidt “A Family Movie” en Nederlanders vinden het echt prima voor een familiefilmavond.

Ik heb deze film gekozen omdat hij buiten Nederland niet geheel onbekend is. Zeg geen “Holland” of we zijn hier de hele dag. Het is vakkundig gemaakt en het was hier buitengewoon succesvol. Het verhaal is rechttoe rechtaan, soms zelfs een beetje afgeleid. Voor mensen die niet graag ondertitels lezen, maak je geen zorgen, er zullen geen grote woorden in staan. Het gaat over onbeschaafde mensen die in een bourgondische buurt belanden, zo’n beetje wat we hier nu doen!

flodder
Door deze afbeelding zien ze er veel beter uit dan de eigenlijke film.
welzijnspartij
Dit lijkt er meer op.

De hoofdpersonen

Ma Flodder (Nelly Frijda) – matriarch. Heeft vijf kinderen, allemaal van verschillende vaders. Ze rookt sigaren, eet dogfood en distilleert haar eigen sterke drank.

Johnny Flodder (Huub Stapel) – oudste zoon en vaderfiguur voor de meeste anderen. Kleine crimineel. Rokkenjager. Rijdt rond in een oud roze cabrio. Hij is de belangrijkste focus van het plot.

Kees Flodder (René van ’t Hof) – tweede zoon. Viezerik. Volgt Johnny rond en komt in de problemen als hij alleen is. Heeft regelmatig seks met zijn oudste zus omdat niemand in de jaren 80 besefte dat incest niet grappig is.

Kees Flodder (Tatjana Simic) – oudste dochter. Alle kinderen zijn vernoemd naar hun vader, waardoor er twee Kees heten. De regisseur/schrijver heeft iets met het hergebruiken van karakternamen, er zijn andere Kees’ in de film. Ze is vooral een eye-candy, maar heeft een aantal geweldige scènes zoals het beroemde “Maar buurman, wat ben je nu aan het doen?” beetje. Het zal logisch zijn als je ernaar kijkt.

Henkie Flodder (Horace Cohen) – derde zoon. Eventueel inwisselbaar.

Toet Flodder (Nani Lehnausen) – tweede dochter en jongste kind. Wreed en gemeen voor degenen die het verdienen, erg beschermend voor haar (mogelijke) opa.

Opa (Jan-Willem Hees) – oude man in een rolstoel die mogelijk familie is van de rest. Passie voor treinen.

Sjakie (Lou Landré) – maatschappelijk werker. Het gezin in de villa krijgen was zijn idee. Hij wil een soort van punt maken om dit arme gezin te helpen, maar hij realiseert zich niet dat hij gewoon een bende criminelen introduceert in een rijke buurt.

welzijnspartij

Het plot

Heb je gezien The Beverly Hillbillies? Nou, dan ken je de basisplot. Een onbeschaafde familie, de familie Flodder, wordt verhuisd naar een villa uit de hogere klasse in de rijkste wijk van de naamloze stad, genaamd Zonnedael. Dit gebeurt omdat de stad erachter kwam dat ze op vervuild land woonden. De film maakt niet echt duidelijk waarom dit de schuld of verantwoordelijkheid van de stad is, of waarom het zich beperkt tot één kavel in een dichtbevolkt stadscentrum, maar het is wel zo.

Hilariteit ontstaat. De film haalt wijselijk het dunne plot zo snel mogelijk uit de weg en concentreert zich de rest van de tijd vooral op de personages. De meeste personages krijgen een soort subplot, die allemaal kort zijn, zich concentreren op de komedie en zelfs een beetje karakterontwikkeling van tijd tot tijd hebben.

De meeste grappen gaan over hoe het antisociale gezin zich gedraagt ​​in hun nieuwe buurt. Ze zijn duidelijk ongeschikt voor een beleefde samenleving, maar dat geldt ook voor een beleefde samenleving. Hun rijke buren zouden de Flodders die daar woonden niet hebben hoeven slikken als ze belangstelling hadden getoond voor de zaken van de stad. Nu ze er zijn, zal de buurt elke laatste vuile truc uit het boek gebruiken om van ze af te komen. Maar de Flodders hebben hun eigen trucjes.

Uiteindelijk voelt het bijna alsof het experiment van de maatschappelijk werker is geslaagd. De familie krijgt een zekere mate van acceptatie en er lijkt zelfs enige overeenstemming te zijn tussen de Flodders en de bewoners van de bovenklasse Zonnedael op een manier van ‘als je ze niet kunt verslaan, sluit je dan bij hen aan’.

Ik zei bijna. Ik zal niets verklappen, maar het lot van een van de gemenere personages is welverdiend en er is ook behoorlijk effectief gebruik van low-budget speciale effecten uit de jaren 80 te zien in de finale.

flodder
Als je hier woonde, zou je nu thuis zijn.

Het productieontwerp

Voor zo’n generieke film is er veel nagedacht over zaken als decorontwerp en rekwisieten, schijnbaar om ervoor te zorgen dat je niet echt kunt bepalen waar dit zich afspeelt. De auto’s hebben geen Nederlandse kentekenplaten, de stadsscènes in de pre-credits en openingscredits zijn duidelijk nergens in Nederland opgenomen (het was Brussel), en de wijk Zonnedael is gemodelleerd naar Amerikaanse buitenwijken.

We hebben bijvoorbeeld geen vlaggenbrievenbussen. Het lijkt onnodige moeite om door te nemen, maar het geeft de film wel een ietwat unieke uitstraling. Natuurlijk moet iemand dat allemaal betalen, dus het heeft echt flagrante productplaatsing door autofabrikant Citroën.

En, nou ja… ze willen het BX-model presenteren als een echt begeerlijke sportwagen. Het ziet er goed uit, maar mijn familie had er een, het is minstens twee keer kapot gegaan en ons langs de weg gestrand. Dus nee.

flodders
De Italiaanse release kan niet wachten tot de film je de naaktheid laat zien. Het is echter verfrissend om een ​​filmposter te zien die daadwerkelijk de scène levert die hij belooft.

Verwacht naaktheid

Het voelt bijna overbodig om je te waarschuwen voor naaktheid in Nederlandse films, maar het is er bij verschillende gelegenheden. Niet klagen, dat is de cultuur waar ik het over had. Er zit veel cultuur in onze films, en een beetje frontale cultuur in deze. Dus wees gewaarschuwd.

Toen ik jong was en de film op VHS en dvd uitkwam, kreeg hij de classificatie AL voor Toegankelijk voor alle leeftijden. Het heeft momenteel de classificatie 6. Ik bezit de Nederlandse Blu-ray niet omdat de Nederlandse Blu-ray nauwelijks meer is dan de dvd-master die op een Blu-ray-schijf is geslagen. Het is zelfs 25 fps. Zelfs de regisseur ontkent het.

Ik heb de Duitse Blu-ray-schijf die zijn eigen problemen heeft, vooral als je de Duitse dub wilt bekijken. De Nederlandse versie is echt goed. Deze editie is beoordeeld met 16, dus dat toont je de verschillende houdingen in onze landen.

de vervolgen

In 1992 was er een zeer succesvol vervolg genaamd Flodder in Amerika (of Flodder verovert Manhattan) die kritisch veel minder goed werd ontvangen.

Het is een soort verf op nummer, op veel plaatsen vernieuwd van de eerste, behalve dat het zich afspeelt in New York. Er is veel minder moeite in gestoken en dat is te zien. Johnny heeft bijvoorbeeld zijn eigen haar gestyled in de blonde eendenbek van de eerste film, in deel twee is het een pruik.

Het budget was hoger, maar het is eigenlijk besteed aan een gratis vakantie voor de cast en een groot speciaal effect voor de finale. En over Jon Polito, die behoorlijk wat schermtijd heeft en plezier lijkt te hebben ondanks de afschuwelijke weergave van de New Yorkse cultuur. Ze betaalden hem niet alleen voor zijn naam in de aftiteling, hij staat niet eens op de poster, maar het is een echte hoofdrol. De ranzige, donkere humor werd ingeruild voor algemene dwaasheden en de film lijdt eronder.

Dan was er de spin-off tv-show. Het liep een paar seizoenen langer dan het had moeten zijn, slechts drie van de hoofdcast keren terug, en het is eigenlijk gewoon een dwaze sitcom gebaseerd op hetzelfde uitgangspunt.

Deze show heeft zijn eigen spin-off film, die canoniek niet past als een vervolg op de eerste films, maar ook niet past in de continuïteit van de tv-show. Het is een puinhoop, alleen de moeite waard voor hardcore fans en completisten.

Het vonnis

Flodder is vermakelijk, professioneel gemaakt en lang niet zo gedateerd als je zou verwachten na al die tijd. De komedie is ordinair, ruw en soms wat duister en niet voor preutse of overgevoelige mensen. Het zou zeker een R zijn in de VS. Het toont ook echt hart en heeft een niet-beoordelen-op-de-cover-sfeer, zonder prekerig te zijn.

Flodder-Welzijn-Partij
De Nederlanders… vochtig.

Kom elke dag terug voor nieuwe inhoud op Last Movie Outpost.
Om ons leuk te vinden op Facebook Klik hier
Om ons te volgen op Twitter Klik hier
Zie ons YouTube-kanaal Klik hier